Lu Venniri Santu
Anonimo 10
Arrivatu a la curva da cchianata
l’Ecceomu si spinciu addritta
nun scaria li Tri Cruci nta veduta
nun vidia dda montagna biniditta.
“Unn’offinieru ddi tri lign’addritta
chi riurdannu la ma suffirenza,
chi pi difenniri la gintuzz’afflitta
finiri ncruci fui la penitenza.
E vui fidili chi mi purtati ncuoddu,
c’aviti la facciuzza cummigghiata
e caminati cu lu passu muoddu
pi purtarimi unna ? Nta spianata?
Lu munti era munti pi natura
e pi natura calvariu si chiamau,
e riurdava a la genti futura
lu sacrificiu di cu tantu amau.
E a viautri chi siti nprucissioni
chi priati cu la facci tristi
cuomu nunavistu cumpassioni
e tutt’assiemi nunintervinisti?
Cu chistu vui ffinnistu l’antenati
chi nta lu tiempu li cruci chiantaru
pirdiennu, pi falli, li iurnati
e senza sordi tutti travagghiaru.
Iu vi pirdunu. Mannò chi Cristu sugnu,
ma e capizzuoti un cunzigghiu a dari,
pi stu fattu m’infilastu n’autru cugnu,
ma i cos’antichi…nun sanna sdirrupari
|